Over deze steen
Obsidiaan heeft een goed gedocumenteerde geschiedenis, geen losse overlevering. De Azteken maakten er messen, pijlpunten en spiegels van, en die gepolijste spiegels waren voorbehouden aan priesters: de god Tezcatlipoca, ‘rokende spiegel’, wordt ermee afgebeeld. Een Meso-Amerikaanse spiegel belandde in de zestiende eeuw zelfs bij de Engelse hofastroloog John Dee, die hem voor zijn zienerspraktijk gebruikte. Daaruit groeide in de kristalpraktijk een idee van zelfreflectie. Obsidiaan wordt er traditioneel geassocieerd met bescherming en begrenzing.
Deze obsidiaan is gepolijst tot een gladde vorm waarin een opvallende zilverkleurige glans zichtbaar is, ook wel ‘zilver obsidiaan’ genoemd, en door de combinatie van diepzwart glas en die zilveren waas is dit een van de grotere en opvallendere stukken in de collectie. Obsidiaan is vulkanisch glas. Het ontstaat wanneer lava zeer snel afkoelt, zonder tijd voor kristalvorming, en de zilveren glans ontstaat door microscopisch kleine gasbelletjes die tijdens dat afkoelen zijn ingesloten. Te vinden in vulkanische gebieden wereldwijd, onder meer in Mexico en de Verenigde Staten.
