Obsidiaan

Obsidiaan heeft een goed gedocumenteerde geschiedenis. De Azteken maakten er messen, pijlpunten en spiegels van, en die gepolijste spiegels waren voorbehouden aan priesters. Uit dat spiegelbeeld groeide in de kristaltraditie het idee van zelfreflectie; obsidiaan staat er van oudsher bekend als steen van bescherming en begrenzing, en wordt gerekend tot de aardende stenen.

Een gepolijst stuk obsidiaan ligt zwaar en koel in de hand. Veel mensen zetten het bij de voordeur of op het bureau, als vast, donker rustpunt in het zicht, of nemen het even in de hand voor een gesprek waar ze tegen opzien.

Wat obsidiaan is

Obsidiaan is vulkanisch glas: het ontstaat wanneer lava zo snel afkoelt dat er geen kristallen kunnen groeien. Het is diepzwart tot zilverglanzend, met een glasachtig, schelpvormig breukvlak, en wordt gevonden in vulkanische gebieden wereldwijd, onder meer in Mexico en de Verenigde Staten. In deze categorie vind je onder andere zilverobsidiaan, waarvan de zilveren waas ontstaat door microscopisch kleine gasbelletjes die tijdens het afkoelen zijn ingesloten.

Omdat obsidiaan glas is, verschilt de glans per stuk: de zilveren waas ligt bij elk exemplaar anders. Lesley zoekt elk stuk apart uit, en van elk stuk is er één. Meer over obsidiaan: vulkanisch glas.